Wszechprzenikający, melodyjny dźwięk pioruna. Zewnętrzna historia wyzwolenia tertona Migjura Dordże

Wszechprzenikający, melodyjny dźwięk pioruna. Zewnętrzna historia wyzwolenia tertona Migjura Dordże

Karma Czagme Rinpocze (Raga Asje)

Wszechprzenikający, melodyjny dźwięk pioruna. Zewnętrzna historia wyzwolenia tertona Migjura Dordże

Więcej szczegółów


56,00 zł brutto

1 dostępny

Ostatnie egzemplarze!

 

Widjadhara Karma Czagme był zarówno nauczycielem, jak i uczniem Tertona Tulku Migjura Dordże, wielkiego siedemnastowiecznego mistrza. Jako emanacja Guru Rinpocze, Migjur Dordże odkrył wiele nauk-skarbów, które później stały się znane jako Nauki Namczo lub Nauki Przestrzeni. Mistrzowie przekazywali te nauki uczniom w linii Paljul, ważnej tradycji należącej do szkoły Njingma buddyzmu tybetańskiego. Zewnętrzna biografia jest zapisem takiego życia Tertona, jakie są w stanie pojąć zwykłe istoty. Biografia zawiera również szczegółowe informacje dotyczące wielu innych istotnych tematów, m.in. natury samych opowieści o wyzwoleniu, metod rozpoznania prawdziwego tertona i tulku, znaczenia nauk-skarbów i świętych miejsc, charakteru relacji guru-uczeń oraz innych ważnych spraw. Główna historia przeplata się z historiami wielu innych tertonów, przepowiedniami Guru Rinpocze i innych mistrzów, a także z opisami codziennego życia i ogólnie epoki niektórych wielkich praktykujących z siedemnastowiecznego Kham.

 

Żywię głęboką nadzieję, że dzieło to przyniesie pożytek wielu praktykującym Dharmę, wyznawcom Guru Padmasambhawy oraz uczniom z linii Paljul. Przeczytanie namthara tego niezwykłego Tertona jest istotne dla praktykujących nauki Namczo, pozwoli im bowiem zrozumieć przymioty tego mistrza.

 

-- Kjabdzie Drubłang Pema Norbu Rinpocze

 


Tłumaczenie z tybetańskiego: Lopon Sonam Tsełang i Judith Amtzis 
Tłumaczenie z angielskiego: Katarzyna Bartkowiak 
W sprzedaży: od 15 czerwca 2010 r.

Format: A5 
Liczba stron: 496 

cena:56z

 

Terton prosił, bym narysował na ziemi określone znaki, a następnie wyjaśniał mi ich znaczenie. Zachowywał się jak uczony przedstawiający znaczenie malowidła czy thangki konkretnego bóstwa. Wtedy zacząłem wątpić, ponieważ zazwyczaj inkarnacje pamiętają kilka żyć, co najwyżej siedem, trzynaście lub dwadzieścia pięć. Nigdy nie słyszałem o tulku, który potrafi przywołać wspomnienia z dwustu żyć. Zastanawiając się nad swoimi wątpliwościami, zapadłem w sen, w którym usłyszałem przepowiednię jasno wskazującą na to, że terton Migjur Dordże naprawdę pamięta więcej – setki i tysiące – żyć. Rozwiało to moje wątpliwości i poczułem ogromną wiarę.

Fragment książki:

Terton Migjur Dordże powiedział mi, że Siakjamuni prawdopodobnie żył przed Orgjenem Rinpocze: 

W tym czasie byłem Anandą i pamiętam wiele z tego okresu. Dziś ludzie rysują na głowie Siakjamuniego włosy elegancko upięte na czubku głowy, ale to jest niewłaściwe. To, co miał na głowie Siakjamuni, to kawałek ciała, który bardziej przypominał wole niż thortsug. Aureola otaczająca jego głowę była tak duża jak nasz dom, ale wizerunki przedstawiają go z małym kółeczkiem za głową, jakby Siakjamuni opierał na nim głowę. Aureola powinna jakby oplatać jego głowę. Światło promieniujące z jego ciała było niebieskie i mogło dotrzeć na odległość jak stąd do domu naprzeciwko. Gdy jego ubranie falowało na wietrze, falowało i światło. Żadna historia nie potwierdza, że Siakjamuni siedział z mudrą poskramiania ziemi. Jego ręce mogą wykonywać dowolną mudrę. Nosił pomarańczowe szaty. Nie miał lwiego tronu, lecz siadał na samej poduszce. Pewnego dnia olbrzymi lew zaryczał, a my, uczniowie, wszyscy rzuciliśmy się do ucieczki. Lew już miał rzucić się na Buddę, gdy Siakjamuni rzucił w niego małym kamieniem. Lew ułożył się do snu u stóp Buddy, a potem lizał jego dłonie. Było nas w sumie sto tysięcy w pełni wyświęconych mnichów. Pamiętam wszystkich, tylko nie mogę przywołać ich imion. 
W Tybecie wielki Król Trisong Deutsen nosił królewskie szaty w kolorze niebieskim. Splatał włosy w warkocze jak kobieta i upinał je na czubku głowy za pomocą czerwonej jedwabnej tasiemki. W tym czasie Orgjen Pema wyglądał bardzo atrakcyjnie i nosił niewielki wąsik. Nie było tam z nim ani Mandarawy, ani Jeszie Tsogjal. Jeszie Tsogjal przybyła później, była bardzo piękna i jasna. Guru Rinpocze nie miał zazwyczaj wadżry i naczynia z czaszki, ale zawsze siadał z rękoma w gestach medytacyjnych. Zawsze miał też przy sobie trójząb, który trzymał przy zgięciu łokcia lewej ręki. Mówił nam, że trójząb to Wadżrawarahi. Opowiadano, że trójząb potrafił mówić. Byłem Berotsaną, sławnym tłumaczem. Nosiłem szaty z wełny pod jedwabnym strojem z tkaniny wytłoczonej ośmioma pomyślnymi emblematami. 


Terton Migjur Dordże opowiedział wiele podobnych historii pełnych szczegółów, a nie miał nawet skończonych dwunastu lat, nie rozmawiał z wieloma osobami i nie słyszał o niczym podobnym do tego, co opisywał. Nie przeczytał jeszcze wielu pism, tantr czy sutr i nie mógł znać wielu wydarzeń ze swojej przeszłości. Czy nie jest niesamowite, że dziecko przemawia takimi słowami? Praktyka umysłu Wadżrapani pozwoliła tertonowi osiągnąć dar jasnowidzenia i pamiętania poprzednich żyć. Z łatwością przypomniał sobie dwieście poprzednich żyć. 

  

   Księgarnia buddyjska

 

   Rahula.pl – Buddyjski Sklep Internetowy

Koszyk  

Brak produktów

Dostawa 0,00 zł
Suma 0,00 zł

Realizuj zamówienie

Szukaj